Buon natale, een heel fijne Kerst gewenst aan iedereen!
Al wekenlang leefde ik met een dubbel gevoel naar deze periode toe. Ik wist dat ik dit jaar niet bij mijn familie zou kunnen zijn, maar Kerst is voor mij wel de meest gezellige periode van het jaar en dus iets waar ik steeds heel erg naar uitkijk. Ik was dus erg benieuwd hoe die dag zou aanvoelen.
Onze eerste Kerst alleen in Italië
Ondertussen wonen we al bijna drie jaar in Italië. Dit was de eerste Kerst die Jef en ik hier spendeerden, zonder onze familie en zonder gasten. Vorig jaar verbleven we uit noodzaak in België, omdat onze domicilie nog niet in orde was en we de feestdagen dus wel met vrienden en familie konden doorbrengen. Het jaar daarvoor, in 2023, hadden we onze handen vol met het uitbaten van de agriturismo, ons eerste werk hier in Italië.
Nu konden we dus volop genieten van de festiviteiten. Maar of we een normale Kerst ervaarden? Dat is een ander verhaal. In mijn hoofd zouden we een uitgebreid kerstdiner klaarmaken, eentje op zijn Italiaans. En daarnaast ook verschillende steden in Umbrië verkennen tijdens de feestdagen, om te ontdekken waar hier de mooiste kerstmarktjes te vinden zijn. Maar plots zaten we meer in Toscane dan in Umbrië… totaal niet wat ik in gedachten had.
Een spontane wending tijdens de feestdagen
Als je ons al een tijdje volgt, dan weet je dat ons leven in Italië continu impulsieve wendingen krijgt. Onlangs zag ik op Instagram een story passeren van Casa Nina, een accommodatie in Preggio (in het noorden van Umbrië, vlak bij de Toscaanse grens). Zij zochten een dogsitter voor drie weken tijdens de feestdagen. De eigenaars zouden naar Nederland trekken om hun familie te bezoeken, en zo’n lange autorit is voor een hond behoorlijk vermoeiend.
Spontaan stelde ik het idee aan Jef voor: “Wat als wij dit nu eens zouden doen? Dan voelen de feestdagen misschien minder eenzaam en kunnen we meteen ervaren hoe het is om in Italië te leven met een hond.”
Jef en ik denken al langer na over de adoptie van een hond uit het lokale dierenasiel. Maar we weten ook dat daar heel wat bij komt kijken. Omdat we nu nog redelijk vaak naar België reizen voor Jefs werk, lijkt het ons niet ideaal om op dit moment al voor een hond voor het leven te kiezen. Dit voelde dus als de ultieme kans.
Jef ging meteen akkoord en zo geschiedde. Op 21 december vertrokken we naar Casa Nina om de lieve hond Max drie weken onder onze hoede te nemen. Bij aankomst werden we heel warm onthaald door Suzanne, Andrea en de kinderen. De volgende dag vertrokken zij naar Nederland en namen wij officieel Max onder onze hoede.
Aangezien we in Casa Nina vlak bij de Toscaanse grens zaten, ging ik op onderzoek: welke steden zijn ook magisch om te bezoeken tijdens de feestdagen? Ik kwam al snel uit bij Arezzo. Een stad die we eerder al bezochten en fantastisch vonden. Lees alles over onze eerste ontmoeting met Arezzo in deze blogpost. Bovendien dook de kerstmarkt van Arezzo in heel wat lijstjes op met de mooiste kerstmarkten van Italië. Was dit de ultieme remedie tegen heimwee tijdens de feestdagen: Kerst in Arezzo? Misschien wel. Enerzijds om de gedachten te verzetten, anderzijds omdat we het zo fijn vinden om dit prachtige land steeds beter te leren kennen.
De grootste Tiroler kerstmarkt… in Centraal-Italië?
Wat me meteen opviel: op de officiële website van Arezzo wordt de kerstmarkt voorgesteld als “Il mercatino Tirolese più grande d’Italia”. Tirol ligt helemaal in het noorden van Italië, tegen Oostenrijk aan, terwijl Arezzo zich midden in Toscane bevindt. Dat net hier het grootste Tiroler kerstdorp van het land zou staan, vond ik op z’n minst verrassend.
Het ging duidelijk niet om een klassieke kerstmarkt, maar om een volledig opgebouwd Villaggio Tirolese. En dat maakte me alleen maar nieuwsgieriger.
Oorspronkelijk wilden we op kerstavond naar Arezzo afzakken, maar gelukkig checkte ik nog even de website. De kerstmarkt zou die avond al om 18 uur sluiten. Stel je voor dat we anderhalf uur zouden rijden om dan op een gesloten kerstmarkt te botsen. De oplossing? Een dagje later gaan, op kerstdag zelf.
Het bleef een kleine gok, want ik had toch wat schrik dat het een overrompeling zou zijn. Geen idee of Italianen op kerstdag zelf massaal naar de kerstmarkt trekken.
Aankomen in een feestelijk verlichte stad, dit is Kerst in Arezzo
Bij aankomst op de parking in Arezzo rond 18 uur hadden we meteen geluk. Net voor ons reed een auto weg. De rest van de parking was, zoals ergens wel te verwachten, volledig gevuld. Mensen zochten nog driftig naar een vrij plekje.
Via de prachtig verlichte toegangspoort namen we de roltrap naar het historisch stadscentrum. Daar kom je uit bij de imposante Cattedrale dei Santi Pietro e Donato. We namen even een kijkje binnen. De misviering was nog bezig en net achter de inkom stond een grote kerststal opgesteld.
Na even van de serene sfeer genoten te hebben, was het tijd om de rest van de stad te verkennen. Met als hoogtepunt natuurlijk de kerstmarkt, die om 21 uur zou sluiten.
Lichtjes, kraampjes en een sprookjessfeer
Bij het buitenlopen van de kerk zagen we al meteen het reuzenrad en de lichtjes van de kerstmarkt in Parco Il Prato. Dit cirkelvormige park was volledig gevuld met houten kerstkraampjes. In elk stalletje kon je een Italiaanse specialiteit kopen, van lokale honing tot taralli uit Puglia.
We botsten meteen op een Christmas Cocktail-kraampje en namen een vin brulé om alvast wat op te warmen. Al wandelend volgden we het pad langs verschillende dieren die volledig uit lichtjes waren opgebouwd. Ook de weg naar het fort was versierd met een zee van lichtjes. Alsof we in een sprookje waren beland. Het was oprecht prachtig gedaan.
Piazza Grande als absoluut hoogtepunt
Daarna was het tijd om richting Piazza Grande te wandelen. Je weet wel, dat iconische schuin aflopende plein. De wandelroute van de kerstmarkt in het park naar het grote plein was volledig verlicht met fijne installaties en projecties op en naast de gebouwen.
Maar Piazza Grande was zonder twijfel het hoogtepunt van de avond. Ook hier stonden de Tiroler kerstkraampjes verspreid over het hele plein. Het meest indrukwekkend waren de projecties op alle gebouwen die het plein omringen. De cafétjes zaten vol jonge Italianen en uit de boxen klonken de mooiste kerstliedjes.
Spritz, negroni en duizend keer “auguri”
Na alles rustig in ons op te nemen, trokken we iets na 19 uur naar een zijstraatje van het plein. Een straatje dat we bij een vorig bezoek ook al heel gezellig vonden. We gingen zitten voor een spritz en een negroni. Ook hier zat het vol Italiaanse leeftijdsgenoten. De auguri-wensen werden honderduit herhaald, ook naar ons toe. En de spritz’kes vlogen over de toog. Wat een gezellige sfeer in die authentieke straatjes van Arezzo.
Een onverwachte, warme ontmoeting
Wanneer we later die avond nog even terugkeerden naar de kraampjes in Parco Il Prato voor een kleine avondsnack, kwamen we plots de priester van de kathedraal tegen. Hij stapte spontaan op ons af. Zoals wel vaker gebeurt, vroeg hij meteen van waar we waren. Italianen horen nog steeds aan ons accent dat we geen locals zijn, wat natuurlijk heel logisch is.
Hij wilde ook graag weten waar we precies woonden. En wonder boven wonder kende hij ons kleine dorpje meteen. “Vlak bij de Fonti del Clitunno, toch?”. Hij had helemaal gelijk. Tot slot vroeg hij of we verloofd of getrouwd waren. Toen we vertelden dat we al getrouwd zijn, zei hij al glimlachend, terwijl hij verderwandelde, dat hij ons volgend jaar opnieuw wilde zien. Maar dan wel met een kindje erbij.
Terug naar Umbrië, met een warm gevoel
Daarna vonden we het tijd om weer richting Preggio, in het mooie Umbrië, te rijden. Daar lag onze lieve vriend Max op ons te wachten. Het was een fantastische ervaring om Kerst te beleven op een van de mooiste kerstmarkten van Italië. Hoewel het geen overrompeling was op de kerstmarkten zelf, keken we er toch naar uit om opnieuw de rust van de Umbrische heuvels op te zoeken.
Heb jij ook wel eens zin om Kerst in het buitenland door te brengen? In Italië meer bepaald? Dan is Arezzo absoluut een aanrader.
Kijk je uit naar meer van onze avonturen in Italië? Volg mij dan zeker op Instagram en TikTok. Daar deel ik dagelijks onze verhalen vanuit Umbrië en andere plekken in Italië.
Buon fine dell’anno,
Julie
