De wil is er, maar waar is de weg?
De kogel was door de kerk. Thuis was onze verhuis naar Italië continu het gespreksonderwerp. En bij de pakken blijven zitten? Dat zit niet in onze aard. Ik voelde dat we een nieuwe drive gevonden hadden, een nieuwe uitdaging: ons avontuur in Italië. Hoe kunnen we erin slagen om daar te wonen en te werken? En liefst zo snel mogelijk…
Op dat moment voelde ik geen enkele twijfel. In mijn hoofd was het echt al duidelijk: verhuizen naar Italië was de enige optie om gelukkig te leven. Ik was waanzinnig gemotiveerd. Er was geen weg terug. Ik wou zo snel mogelijk weg en aan dit nieuwe avontuur beginnen. Maar hoe verhuis je naar Italië?
Dromen kregen prioriteit, maar het dagelijks leven wachtte niet.
Hoewel we volop met deze grootse plannen bezig waren, ging het leven in Antwerpen ook gewoon verder. We vonden onze draai in ons huisje, waar we in oktober waren ingetrokken. Tijdens de krokusvakantie (maart 2022) trokken Jef en ik enkele dagen naar Oostenrijk op skivakantie. Zoals ik in het vorige deel al had gezegd: elke vakantie probeerden we weg te vluchten. Ook deze keer zetten we die traditie verder.
Toen we weer thuiskwamen, stond er een nieuwe uitdaging klaar. Mijn schoonzus had net een kinderschoenwinkel geopend in hartje Antwerpen en vroeg me of ik haar sociale media wou beheren. Ik heb altijd graag content gemaakt en had me daar tijdens corona ook strategisch in verdiept. Dus uiteraard wou ik haar hierbij helpen. Die schoenwinkel werd het eerste officiële account dat ik beheerde op Instagram en TikTok.
SPOILER: vier jaar later is dit mijn fulltime job. Zoals je ziet, het kan soms heel klein en onverwacht beginnen, want het was nooit mijn bedoeling om dit écht professioneel te gaan doen. Ik vond dit gewoon leuk! Maar toen dacht ik nog helemaal niet zo ver vooruit.
De keuze om te verhuizen naar het centrale Italië.
Jef en ik waren al enkele keren samen in Italië geweest op vakantie. Een jaar eerder, in 2021, maakten we nog een rondreis langs verschillende Italiaanse regio’s. Herken jij de locaties van onderstaande foto’s? 😉
Tijdens deze reizen groeide onze gezamenlijke liefde voor Centraal-Italië. De mix van cultuur, natuur en authenticiteit sprak ons enorm aan. Vandaar dat we vrij snel de keuze maakten om niet naar het noorden of het zuiden te verhuizen.
Tegelijk vonden we het ook belangrijk om België vlot te kunnen blijven bezoeken. Vanuit Centraal-Italië zouden we bovendien de rest van het land nog verder kunnen ontdekken. Het voelde voor ons als een goede middenweg: niet té afgelegen, maar wel weg van het massatoerisme. We wisten dus waar we wilden wonen. Maar wat we daar precies zouden doen, dat was een ander verhaal.
Een B&B uitbaten, wat anders?
Net als bij veel andere dromers was het uitbaten van een accommodatie ons eerste idee van werk. Met mijn diploma logopedie en Jef zijn diploma’s als laborant en leerkracht zagen we niet meteen concrete jobmogelijkheden in Italië. Daarnaast waren we allebei de taal nog onvoldoende machtig om op de lokale arbeidsmarkt werk te zoeken. En online of remote werken? Daar was op dat moment nog veel minder sprake van dan nu. We hadden daar allebei ook nog geen ervaring mee. In mijn hoofd lukte het niet om in België op korte tijd een nieuwe job onder de knie te krijgen en daarna naar Italië te verhuizen. Nee sorry, het moest sneller gaan.
Dus: toeristische sector it is. Ik had al meteen een Pinterest-bord gemaakt van hoe onze B&B er zou moeten uitzien. Want dat is toch het leukste deel van zo’n avontuur? Het fantaseren over hoe alles er zou kunnen uitzien. Je begint echt met een blanco blad. En groots dromen, dat kan ik als geen ander.
Ik checkte net even mijn Pinterest-account en het bord waar ik over spreek, bestaat nog!! Ik deel hieronder twee screenshots, zodat je mee de vibe voelt die ik toen voor ogen had! 😇
Van zodra we wisten dat we naar Italië wilden verhuizen, kochten we meteen twee cursussen Italiaans. Een A1- en A2-thuiscursus van Laudius. We vonden het allebei enorm belangrijk om de taal te leren, omdat we beseften dat dit het hele traject alleen maar zou vergemakkelijken. Tijdens het weekend of na de werkuren zetten we ons samen aan tafel en maakten we de vele luister-, spreek- en schrijfoefeningen. Stilaan kregen we de basis onder de knie. Ik vond het ook heel fijn dat we hier samen tijd in staken. En ik was mega blij dat Jef hier al ervaring mee had, want hij kon me snel helpen wanneer ik even de mist in ging met grammatica of uitspraak.
Reality kicks in..
De gedachte die toen vooral door ons hoofd spookte was: wie kan ons in godsnaam helpen? Het is zo vreselijk moeilijk om die zoektocht vanop afstand te doen. Op dat moment kenden we ook niemand in onze dichte omgeving die in het buitenland woonde. Ik geef eerlijk toe dat we dit zwaar hebben onderschat. Daarom was ons eerste idee: we moeten mensen zoeken die ons dit hebben voorgedaan. Nederlandstalige mensen die een B&B uitbaten in Italië. Liefst ergens centraal, want dat was ook de regio waar wij naartoe wilden verhuizen.
Dat is waar we ons de eerste maanden van 2022 volop mee bezighielden: actief op zoek gaan naar accommodaties met Nederlandstalige uitbaters. Om te horen hoe zij hun verhuis hadden ervaren en wat er administratief allemaal bij kwam kijken. Want hoe koop of huur je een accommodatie in Italië? Krijg je als buitenlander gemakkelijk een lening, en zo ja, hoeveel kan je dan precies lenen?
We mailden hen een voor een met de vraag of we bij hen konden logeren en of we hen ook enkele vragen mochten stellen tijdens ons verblijf. We wilden hen zeker niet voor een voldongen feit stellen. Bijna iedereen reageerde enthousiast. Behalve één accommodatie, daar kregen we nooit een reactie van. Wat natuurlijk helemaal te begrijpen is! Dat was meteen ook een eerste les: niet iedereen zal je altijd kunnen of willen helpen en vaak zal je vooral op jezelf aangewezen zijn.
Wij hebben dit zelf meegemaakt tijdens onze eerste jaren in Italië. Enthousiaste Belgen en Nederlanders die langskwamen, maar niet vertelden dat ze eigenlijk vooral informatie zochten. Pas tijdens het gesprek werd dat duidelijk. Om eerlijk te zijn, voelde dat niet zo fijn. Ik help met alle plezier, anders zou ik dit ook niet allemaal delen. Maar zeg het gewoon even eerlijk. Zo hebben wij het ook gedaan.
En dan was het tijd om kennis te maken met de mensen die reeds onze droom beleefden!
Een eerste keer naar Italië met een plan!
Tijdens de paasvakantie (april 2022) was het zo ver. Voor de eerste keer trokken we naar Italië met een echt doel voor ogen. Het weer was somber, de eerste keer dat we Italië niet in de zon zouden zien. Maar ook dat voelde meteen als een goede test. Want een plek ziet er altijd helemaal anders uit wanneer het mooi weer is.
Via een tussenstop in Innsbruck reden we naar Cingoli, in Le Marche, voor onze eerste ontmoeting. Van daaruit trokken we verder richting Macerata, Pergola en Urbino. Je merkt het al: dit waren allemaal plekken in Le Marche en niet in Umbrië. Tijdens mijn zoektocht vond ik in deze regio veel sneller Nederlandstalige uitbaters dan in Umbrië. Bovendien bleef Le Marche voor ons zeker een kanshebber om naartoe te verhuizen. Ze hadden zelfs nog een extra troef: il mare.
Overal werden we super hartelijk ontvangen. Elk koppel nam minstens één avond de tijd om ons hun verhaal te vertellen, wat we enorm apprecieerden. Al snel werd ook duidelijk dat wij de ‘jonkies’ waren. De meeste koppels hadden hun woning of bedrijf in België of Nederland verkocht en hadden met dat geld geïnvesteerd in een domein waar ze hun accommodatie uitbaatten. Dat zette ons meteen met onze voetjes op de grond, want wij hadden net ons eigen huis in België gekocht. Lenen in Italië bleek allesbehalve vanzelfsprekend te zijn, volgens sommigen zelfs onmogelijk. De zoektocht zou dus verdergaan, maar eerder in de richting van iets huren, een stuk grond of een pand.
Maar uiteraard wilden we ook het nuttige aan het aangename koppelen. We verkenden Lago di Fiastra en Lame Rosse, maakten een fietstocht rond Cerreto d’Esi en… passeerden langs Spoleto. De Romeinse stad waar we nu op twintig minuutjes vandaan wonen. Maar dat hadden we toen natuurlijk nooit durven denken.
Met vruchtbare informatie weer naar huis.
Ook al waren we misschien even van onze roze wolk gevallen, onze trip bleek uiteindelijk toch veel op te leveren.
Ongeveer halverwege onze reis ontmoetten we in Macerata een Belgisch koppel. Zij stonden op het punt om hun eigendom in Italië te verkopen. Door een zieke persoon in hun nabije familie moesten ze terugkeren naar België. Alleen… dat budget hadden wij op dat moment niet.
Daarom zochten we samen naar een andere optie. Ze waren bereid om ons een deel van hun grond en hun privéwoning te verkopen. Niet het volledige domein, want daar stond ook nog een grote accommodatie op. Op ons stuk grond zouden wij een glamping kunnen opstarten.
Wauw. Plots leek die droom heel dichtbij.
We kregen huiswerk mee: een businessplan uitwerken. Van zodra dat klaar was, zouden we opnieuw naar Le Marche komen en samen naar de gemeente gaan om een officiële aanvraag in te dienen.
Onze droom kreeg snel een richting.
Plots kwam alles in een stroomversnelling. Zouden we dan toch al zo snel kunnen verhuizen? Maar niets was minder waar…
Benieuwd naar het vervolg? Dat lees je binnenkort in deel drie! Wil je als eerste op de hoogte blijven van alle nieuwtjes uit Umbrië?
Wil je graag een kijkje achter de schermen van ons leven in Italië? Volg mij dan op mijn persoonlijke Instagram en TikTok-profiel. Daar deel ik al mijn avonturen!
Alla prossima!
Julie
